03 | muller van severen

06.05.2011 | 25.06.2011

OPENING 5 MEI | 4-9pm

 

A FURNITURE PROJECT BY

FIEN MULLER AND HANNES VAN SEVEREN

Tegenspraak en harmonie.
Beeldend kunstenaars Fien Muller en Hannes Van Severen brengen een collectie meubelen uit. Eenvoudige opbergbakjes, tafels, rekken en lampen die in hun zuivere vorm verwijzen naar zowel het werk van Donald Judd als het Bauhaus, maar die in hun afwerking en combinatie het weelderige ornament omarmen.
Waar kunst voor beide ontstaat uit de spanning tussen het vertrouwde en het niet vertrouwde, ontstaan hun meubelen uit noodzaak en functie.
“Terwijl design veelal vertrekt vanuit vorm en plasticiteit is het materiaal voor ons het uitgangspunt van waaruit een praktisch meubel groeit. We hebben een selectie gemaakt uit verschillende gekleurde marmers, die we combineren met messing en met gekleurde polyethyleen platen, snijplanken eigenlijk. De kleuren en vooral ook de tekeningen in de marmer geven een beweging, zeg maar een plasticiteit aan het meubel. Hierdoor wordt elk meubel uniek.”
Door de combinatie van deze materialen, en een minimaal lijnenspel refereert de collectie naar  de glans van de art-deco en de eenvoud van het modernisme. Een tegenspraak die harmonieus blijkt te zijn.
“We voegen qua vorm of verhouding niets toe, maar de rijke marmers, of frisse kleuren van de kunststof creëren een contrast met de strakke vorm. Het minimalisme als beeld is uitgeput. Deze meubelen leveren een gevecht met het minimalisme en maken er tezelfdertijd gebruik van. Details zijn weggelaten, alles is vereenvoudigd tot de meest simpele technische oplossing en toch is het resultaat rijk aan ornament.”
De meubelen verhouden zich tot elkaar als een landschap en staan daarom dicht bij het artistieke werk van beide beeldhouwers.
“We zijn niet op zoek naar de zoveelste vondst. De meubelen bestaan vanwege een logische noodzaak. Een tafel waar vanuit de poot een overkragende lamp vertrekt, een open kast waarin één van de legplanken tafel wordt, of een serie lampen die niet meer zijn dan een houder, een kap en een snoer. De verrassing zit in het samenbrengen van kleuren, materialen, functies en vooral ook alledaagsheid. We kiezen resoluut voor open rekken waarin het dagelijks leven, aan de hand van bijvoorbeeld een persoonlijke collectie vaatwerk verteld kan worden. We maken lampen waarvan het snoer de aandacht vraagt, en tafels waarvan het blad een snijplank is.”
Door zich te beperken tot een minimum aan materialen, verhouden de meubelen zich als eilandjes binnen een geheel. Net zoals een collectie kasten van Hannes Van Severen zich tot elkaar verhouden, of de gefotografeerde trouvailles van Fien Muller  als door een onzichtbare hand met elkaar verbonden, een logisch verhaal vertellen. Hoewel beide kunstenaars deze ontwerpen los van hun vrij werk zien is er een duidelijke link. Als de draad van Ariadne leidt het meubelensemble niet alleen naar hun individueel werk, maar legt vooral de beeldende symbiose bloot, die de kunstenaars doorheen hun discours hebben ontwikkeld door in hun alledaagse leven tafel en bed te delen.

 

Hilde Bouchez