Art Brussels | Shelter

PHILIP AGUIRRE Y OTEGUI

28.04.2022 - 01.05.2022

booth C45 | Tour & Taxis, Brussels

Koen de Waal

 

uit
In tijden van nietsontziende gruwel, 
het mensbeeld in de kunst van Philip Aguirre y Otegui

In oorlogstijd wordt de waarheid als eerste omgebracht, gedood door de leugen.

De simpele rechtlijnigheid van leugen en oorlog staat tegenover de complexe genuanceerdheid van waarheid en vrede…


Wie Aguirre’s oeuvre aandachtig overschouwt, van de eerste werken uit het midden van de jaren 1980 tot vandaag, ziet zichzelf tegelijk geconfronteerd met een zeer gediversifieerd, zeer genuanceerd oeuvre én met een alom aanwezige, bindende, humanistische onderstroom.


Aguirre streeft ernaar een punt van evenwicht te bereiken tussen betogen en tonen. Zijn kunst is geen gratuit spel met vormen en zijn kunst is geen politieke propaganda. Zijn kunst betoogt niet, zijn kunst toont – zonder zo veel woorden te gebruiken – een weg naar waarheid en goedheid, naar deugd en kennis, voor de mens én voor diens biotoop. Als het werk van Philip Aguirre zich op het nulpunt bevindt tussen de al te belerende kunst en kunst die te ver weg staat van het leven, is het precies omdat hij er op toeziet dat zijn kunst een verbondenheid met het leven heeft of behoudt, zoals sculptuur gedurende zo vele jaren heeft gedaan, in onze cultuur, in andere culturen en in culturen die ons zijn voorgegaan. Philip Aguirre’s artistieke houding is oorspronkelijk primitief, in de zuiverste betekenis van het woord. De kunstenaar staat op zijn volstrekt unieke manier voor een zo natuurlijk mogelijke, juist begrepen primitieve artistieke houding en voor een kunstenaarschap dat te allen tijde een zo direct mogelijke menselijke betrokkenheid bij het leven behoudt.

Jo Coucke, april 2022

> lees hier de volledige text van Jo Coucke

> lees hier het artikel over Philip Aguirre y Otegui op Art Brussels, gepubliceerd in COLLECT April 2022. Met dank aan Els Bracke.



out of
In times of ruthless horror,
the human image in the art of Philip Aguirre y Otegui

In wartime, the truth is killed first, killed by the lie.

The simple straightforwardness of lies and war is contrasted with the complex nuances of truth and peace…


When looking closely at Aguirre's oeuvre, from the first works from the mid-1980s to the present, one sees oneself simultaneously confronted with a very diversified, very nuanced oeuvre and with an omnipresent, binding, humanistic undercurrent.


Aguirre strives to achieve a point of balance between argument and display. His art is not a gratuitous game with forms and his art is not political propaganda. His art does not argue, his art shows - without using so many words - a way to truth and goodness, to virtue and knowledge, for man and his biotope.

If Philip Aguirre's work is situated at the zero point between overly pedantic art and art that is too far removed from life, it is precisely because he sees to it that his art has or keeps a connection with life, as sculpture has done for so many years, in our culture, in other cultures and in cultures that have gone before us. Philip Aguirre's artistic attitude is originally primitive, in the purest sense of the word. The artist, in his own unique way, stands for a correctly understood primitive artistic attitude that is as natural as possible, and for an artistry that retains the most direct human involvement with life at all times.

Jo Coucke, April 2022

> read here the full text by Jo Coucke

> read here the French article about Philip Aguirre y Otegui on Art Brussels, published in COLLECT April 2022. Thanks to Els Bracke.